Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie

UZASADNIENIE

Sąd ustalił w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, że M. K. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:

I.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 27 lutego 2001 roku, sygn. akt VIII K 1547/00 za przestępstwo z art. 279 § 1 kk, popełnione w dniach 25/26 września 2000 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby oraz karę 30 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej grzywny za równoważną kwocie 10 złotych, dozór kuratora, gdzie następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Toruniu z 14 sierpnia 2002 roku zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, którą odbył w całości;

II.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 14 marca 2002 roku, sygn. akt II K 1852/01 za przestępstwo z art. 279 § 1 kk, popełnione w dniu 30 listopada 2001 roku na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby oraz karę 20 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej grzywny za równoważną kwocie 10 złotych, dozór kuratora, obowiązek naprawienia szkody, gdzie następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Toruniu z 16 lutego 2004 roku zarządzono wykonanie zawieszonej kary pozbawienia wolności, którą wykonał w całości;

III.  Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 20 sierpnia 2003 roku, sygn. akt VI K 1118/03 za przestępstwo z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zb. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, popełnione w dniu 7 maja 2002 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą wykonał w całości;

IV.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 15 września 2004 roku, sygn. akt II K 131/03 za przestępstwo z art. 288 § 1 kk popełnione w dniu 9 stycznia 2002 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, dozór kuratora, obowiązek naprawienia szkody, gdzie następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 29 stycznia 2008 roku zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności;

V.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 17 września 2007 roku, sygn. akt II K 489/07 za przestępstwo z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i art. 64 § 1 kk popełnione w okresie pomiędzy 5 listopada 2006 roku a 9 listopada 2006 roku na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności,

VI.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 5 listopada 2007 roku, sygn. akt X K 1193/07 za przestępstwa z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 7/8 sierpnia 2007 roku na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności;

VII.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 16 października 2008 roku, sygn. akt VIII K 75/08 za przestępstwo z art. 158 § 1 kk popełnione w dniu 18 sierpnia 2007 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;

Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 3 listopada 2008 roku w sprawie o sygn. akt II K 395/08 połączono kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w:

- pkt V (sygn. akt II K 489/07), VI (sygn. akt X K 1193/07) i VII (sygn. akt VIII K 75/08) oraz wymierzono skazanemu karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności,

- pkt II (sygn. akt II K 1852/01) i IV (sygn. akt II K 131/03) oraz wymierzono skazanemu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności,

a w pozostałym zakresie umorzono na podstawie art. 572 kpk postępowanie o wydanie wyroku łącznego, które to kary wykonał w całości;

VIII.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 16 grudnia 2010 roku, sygn. akt II K 1316/10 za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, popełnione w dniu 17 września 2010 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby, 20 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej grzywny za równoważną kwocie 20 zł, nawiązka,

przy czym upłyną termin, w którym dopuszczalne byłoby zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności;

IX.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 7 stycznia 2014 roku, sygn. akt II K 1536/13 za przestępstwo z art. 190 § 1 kk, popełnione w dniu 18 listopada 2013 roku na karę 1 roku ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, gdzie następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 15 września 2014 roku zarządzono skazanemu wykonanie 180 dni zastępczej kary pozbawienia wolności w miejsce niewykonanej kary ograniczenia wolności;

X.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 19 marca 2014 roku, sygn. akt VIII K 1016/13 za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk popełnionych w okresie od 29 maja 2013 roku do 3 czerwca 2013 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

XI.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 29 października 2014 roku, sygn. akt VIII K 573/14 za czyn z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk oraz ciąg przestępstw z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 13 § 1 kk popełnionych w nieustalonym okresie w październiku 2012 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności;

XII.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 23 kwietnia 2015 roku, sygn. akt II K 1524/14 za czyny:

- z art. 207 § 1 kk popełniony w okresie od października 2012 roku do lipca 2014 roku na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

- z art. 190 § 1 kk, art. 216 § 1 kk i art. 217 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. a art. 12 kk popełnione w okresie od stycznia 2012 roku do 29 maja 2014 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

Gdzie następnie wyżej wymienione kary połączono i wymierzono skazanemu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności i 3 lata zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonymi;

Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 10 listopada 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 841/15 połączono kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w pkt X (sygn. akt VIII K 1016/13) i XI (sygn. akt VIII K 573/14) oraz wymierzono skazanemu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu wykonanych kar pozbawienia wolności w sprawie VIII K 1016/13 w dniu 14 czerwca 2013 roku, od 2 września 2014 roku do 1 marca 2015 roku, w sprawie II K 1536/13 od 16 marca 2015 roku do 12 września 2015 roku i VII K 573/14 od 26 lutego 2014 roku do 1 marca 2014 roku , którą wykonał w całości;

Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 6 maja 2016 roku w sprawie o sygn. akt II K 161/16 połączono kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w pkt XII (sygn. akt II K 1524/14) i wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu o sygn. akt II K 841/15 oraz wymierzono skazanemu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem okresów wykonanych kar pozbawienia wolności w sprawach objętych wyrokiem łącznym, którą wykonał w całości;

XIII.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 8 maja 2017 roku, sygn. akt VIII K 354/17 za czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 282 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełniony w dniu 31 stycznia 2017 roku na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, którą wykonał w całości ;

XIV.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 19 grudnia 2019 roku, sygn. akt II K 1404/19 za przestępstwa z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, art. 190 § 1 kk i art. 191 § 1 kk popełnione w dniu 11 czerwca 2019 roku na kary:

- 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie

-10 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie,

-10 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie,

Które to kary połączono i wymierzono skazanemu karę łączną 2 lat ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie z zaliczeniem okresu zatrzymania od 13 czerwca 2019 roku, godz. 10:50 do 14 czerwca 2019 roku, godz. 14:02,

którą rozpoczął wykonywać 31 marca 2021 roku,

gdzie następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 13 maja 2021 roku w sprawie IX 2 Ko 2234/20 zamieniono na zastępczą karę 328 dni pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania j/w;

XV.  Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 17 listopada 2020 roku, sygn. akt VIII K 940/20 zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 18 listopada 2021 roku, w sprawie IX Ka 79/21 za:

- przestępstwo z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 28 lipca 2020 roku na karę 3 lat pozbawienia wolności,

- przestępstwo z art. 191 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 28 lipca 2020 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności,

objęte następnie karą łączną 3 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności z zaliczeniem okresu pozbawienia wolności od 28 kwietnia 2020 roku, godz. 20:30 do 17 listopada 2020 roku, którą wykonał w całości;

Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 29 marca 2022 roku w sprawie o sygn. akt II K 232/22 połączono kary ograniczenia wolności i pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w pkt XIV (sygn. akt II K 1404/19) i XV (sygn. akt VIII K 940/20 oraz wymierzono skazanemu karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, z zaliczeniem okresów zatrzymania ze sprawy II K 1404/19 i pozbawienia wolności ze sprawy VIII K 940/20, którą aktualnie odbywa ;

XVI.  Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 24 czerwca 2022 roku, sygn. akt II K 725/22 za przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 278 § 3 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 28 listopada 2020 roku na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie;

XVII.  Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 12 października 2022 roku, sygn. akt II K 196/21, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 24 sierpnia 2023 roku w sprawie IX Ka 803/22 za przestępstwo z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 10 kwietnia 2021 roku na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania w sprawie od dnia 10.04.2021 r. godz. 19:45 do dnia 11.04.2021 roku godz. 13:27, jako 1 dzień rzeczywistego pozbawienia wolności, przyjmując, że 1 dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny 1 dniowi kary pozbawienia wolności;

Dowód:

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 27 lutego 2001 roku, sygn. akt VIII K 1547/00 – k. 42 akt II K 395/08 (II K 426/08)

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 14 marca 2002 roku, sygn. akt II K 1852/01 k. 5 akt II K 395/08

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 20 sierpnia 2003 roku, sygn. akt VI K 1118/03 - k. 45 akt II K 395/08 (II K 426/08)

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 15 września 2004 roku, sygn. akt II K 131/03 – k. 6 akt II K 395/08

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 17 września 2007 roku, sygn. akt II K 489/07- k. 44 akt II K 395/08 (II K 426/08)

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 5 listopada 2007 roku, sygn. akt X K 1193/07 - k. 43 akt II K 395/08

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 16 października 2008 roku, sygn. akt VIII K 75/08 - k. 5-6 akt II K 395/08 (II K 426/08)

- odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 3 listopada 2008 roku w sprawie o sygn. akt II K 395/08 – k. 35-35v

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 16 grudnia 2010 roku, sygn. akt II K 1316/10 - k. 34 akt II K 841/15

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 7 stycznia 2014 roku, sygn. akt II K 1536/13 – k. 35 II K 841/15

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 19 marca 2014 roku, sygn. akt VIII K 1016/13 - k. 39 II K 841/15

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 29 października 2014 roku, sygn. akt VIII K 573/14 - k. 42 II K 841/15

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 23 kwietnia 2015 roku, sygn. akt II K 1524/14 – k. 7v akt II K 161/16

- odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 10 listopada 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 841/15 – k. -8-9 akt II K 161/16

- odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 6 maja 2016 roku w sprawie o sygn. akt II K 161/16 – k. 48-49 akt II K 232/22

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 8 maja 2017 roku, sygn. akt VIII K 354/17 – k.- 45-47

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 19 grudnia 2019 roku, sygn. akt II K 1404/19 - k. 50-51 akt II K 232/22

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 17 listopada 2020 roku, sygn. akt VIII K 940/20 – k. 35 akt II K 232/22

- odpis wyroku Sądu Kręgowego w Toruniu z dnia 18 listopada 2021 roku, sygn.. akt IX Ka 79/21 – k. 37 akt II K 232/22

- odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 29 marca 2022 roku w sprawie o sygn. akt II K 232/22 – k. 62-62v akt II K 232/22

- odpis wyroku Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 24 czerwca 2022 roku, sygn. akt II K 725/22, k. 31-31v

- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 12 października 2022 roku, sygn. akt II K 196/21 - k. 74-78v

- odpis wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 24 sierpnia 2023 roku, sygn. akt IX Ka 803/22 - k. 79-79v

- informacja z K. - k. 108-115v

- opinia o skazanym – 37-38, 97-98

- informacja o pobytach i orzeczeniach - k. 99-105

Sąd zważył, co następuje:

Z uwagi na daty popełnienia czynów, wydania wyroków oraz ich uprawomocnienia w sprawach M. K. na wstępie należało ustalić, jaki porządek prawny winien być uwzględniany przy ocenie warunków do wydania wobec skazanego wyroku łącznego.

Wyrok w sprawach opisanych powyżej w punktach I-XI zostały wydane i stały się prawomocne pod rządami kodeksu karnego obowiązującego do 30 czerwca 2015 roku, w sprawie opisanej w punkcie XII wyrok został wydany przed 30 czerwca 2015 roku, natomiast uprawomocnił się już po tej dacie. Natomiast wyroki w sprawach opisanych w punktach XIII i XIV zostały wydane po 30 czerwca 2015 roku i stały się prawomocne przed 24 czerwca 2020 roku. Zaś wyroki w sprawach opisanych w punktach od XV do XVII zostały wydane po 24 czerwca 2020 roku i stały się prawomocne przed 30 września 2023 roku. Przestępstwa w sprawach opisanych w punktach I – XII zostały popełnione do 30 czerwca 2015 roku, opisane w punktach XIII i XIV odpowiednio 31 lipca 2017 roku i 11 czerwca 2019 roku, zaś w sprawach opisanych w punktach od XV do XVII – odpowiednio 28 lipca 2020 roku, 28 listopada 2020 roku i 10 kwietnia 2021 roku.

Zaistnienie takiej sytuacji, obligowało Sąd do analizy przepisów intertemporalnych. W myśl art. 19 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r., poz. 396) przepisów rozdziału IX ustawy Kodeks Karny w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy (po dniu 30 czerwca 2015 roku). W myśl natomiast art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 (Dz.U. 2022 poz. 2141), przepisy rozdziału IX ustawy Kodeks Karny, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. do 23 czerwca 2020 roku), natomiast do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy rozdziału IX ustawy Kodeks Karny w brzmieniu nadanym w/w ustawą. Analogiczny zapis zawiera art. 24 ustawy z dnia 7 lipca 2022 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 roku, poz. 2600). Zmiany wprowadzone tą ustawą weszły w życie z dniem 1 października 2023 roku.

Zwrócić należy uwagę także na regułę zawartą w art. 4 § 1 kk. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Podkreślenia nadto wymaga, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, że stosując w prawidłowy sposób art. 4 § 1 kk w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, sąd winien rozważyć "względność" ustaw przy porównaniu stanu normatywnego z daty orzekania w przedmiocie wydania wyroku łącznego oraz stanu normatywnego z czasu popełnienia każdego z przestępstw wchodzących w skład zbiegu (por. wyrok Sądu Najwyższego dnia 9 stycznia 2015 r. w sprawie IV KK 224/14, KZS 2015/4/18

Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy M. K. stwierdzić należy, że Sąd dokonywał oceny z punktu widzenia sytuacji prawnej skazanego i uregulowań dotyczących kary łącznej w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 roku, w okresie od 1 lipca 2015 roku do 23 czerwca 2020 roku i od 24 czerwca 2020 roku do 30 września 2023 roku.

Stwierdzenia wymaga, że – w oparciu o przepisy obowiązujące przed 1 lipca 2015 roku – Sąd wydaje wyrok łączny, jeżeli zachodzą warunki pozwalające na orzeczenie kary łącznej określone w art. 85 kk, a dodatkowo osoba została skazana co najmniej dwoma prawomocnymi wyrokami (art. 569 § 1 kpk).

Oznacza to, że warunki do wydania wyroku łącznego zachodzą wówczas, gdy dwoma lub więcej, prawomocnymi wyrokami, wymierzono wobec tej samej osobie kary tego samego rodzaju lub inne kary, jednak muszą to być kary podlegające łączeniu, za dwa lub więcej przestępstw popełnionych zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw. Zawarty w art. 85 kk zwrot „zanim zapadł pierwszy wyrok” odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który został wydany przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa (uchwała Sądu Najwyższego z 25 lutego 2005r., I KZP 36/04, publ. w OSNKW nr 2, poz. 13 z 2005 roku). Nie ma natomiast znaczenia czy kary wymierzone takimi wyrokami zostały już wykonane, a w razie ich wykonania okres ten podlega zaliczeniu na poczet orzeczonej kary łącznej.

Analizując daty czynów oraz daty wydania wyroków w sprawie, sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do wydania wyroku łącznego i orzeczenia jednej kary łącznej na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2015 roku. Po pierwsze wskazać należy, że kary orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w punktach:

a)  od I - VII zostały objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z 03 listopada 2008 roku, sygn. akt II K 395/08,

b)  od VIII do XI wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z 10 listopada 2015 roku, sygn. akt II K 841/15,

c)  XII wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z 06 maja 2016 roku, sygn. akt II K 161/16 (który obejmował również karę łączna orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z 10 listopada 2015 roku, sygn. akt II K 841/15),

d)  od XIV-XV wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z 29 marca 2022 roku, sygn. akt II K 232/22

Nie zachodzą również przesłanki do połączenia wydanych po wydaniu wskazanych wyroków łącznych wyroków (w sprawach opisanych w punktach 16 i 17, z wyrokami połączonymi w tych wyrokach łącznych - zatem co do kar orzeczonych tymi wyrokami zachodziła tzw. powaga rzeczy osądzonej.

Po drugie zauważyć trzeba, że wyrok skazujący w sprawie II K 725/22 został wydany 24 czerwca 2022 roku. Przed tą datą skazany dopuścił się występku, za który skazano go w w/w sprawie oraz występku, za który został skazany w sprawie II K 196/21. Wobec tego kary orzeczone tymi wyrokami (kara 4 miesięcy ograniczenia wolności (II K 725/22) oraz roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności) mogłyby podlegać połączeniu. W niniejszej sprawie wystąpiły jednak przesłanki wyłączające objęcie powyżej wymienianych kar karą łączną.

Zgodnie z art. 87 kk w brzmieniu do 30 września 2015 roku, w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności.

Odnośnie kar niejednorodzajowych wskazać należy, że w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 czerwca 2019 r. sygn. P 20/17, art. 87 § 1 k.k. w zakresie w jakim nakłada na sąd obowiązek połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności po dokonaniu zamiany kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji RP. Zdaniem Sądu nie budzi żadnej wątpliwości, że jego tezy należy uznać za wiążące również w niniejszej sprawie. Skutkiem utraty domniemania konstytucyjności ustawy w konsekwencji wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku stwierdzającego niezgodność jej przepisu z Konstytucją, jest obowiązek zapewnienia przez sądy orzekające w sprawach, w których przepis ten ma zastosowanie, stanu zgodnego z Konstytucją wynikającego z wyroku Trybunału Konstytucyjnego. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2010 r. III UK 2/10, O.. OSNP 2011/21-22/278). Wobec powyższego, w niniejszej sprawie Sąd zobowiązany był do odmowy zastosowania art. 87 § 1 kk w zakresie, w jakim została stwierdzona jego niezgodność z Konstytucją

W powołanym orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego wskazano, że ,,w konstytucyjnym standardzie sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez sądy nie mieści się sytuacja, w której ustawodawca wyłącza możliwość skutecznego wykonywania kary ograniczenia wolności, wcześniej prawomocnie orzeczonej przez niezawisły sąd, i nakazuje sądowi, który ma obowiązek wydać wyrok łączny, obligatoryjnie zamienić tę karę na karę pozbawienia wolności po dokonaniu przeliczenia zgodnie z zasadami wskazanymi w ustawie. Art. 87 § 1 kk, stosowany w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, następczo niweczy gwarancję swobody orzekania, z której korzystał sąd wydający wyrok za jedno ze zbiegających się przestępstw, i pozbawia takiej swobody sąd, który ma obowiązek wydać wyrok łączny.” Na uwadze należy mieć, że M. K. wniósł o nie obejmowanie wyrokiem łącznym kary ograniczenia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego we Włocławku, zadeklarował wykonie jej po opuszczeniu zakładu karnego, z uwagi na odbywanie kary pozbawienia wolności w innej sprawie nie miał dotąd możliwości jej wykonania. W związku z tym, okoliczności te przemawiają za odstąpieniem od zastosowania w przypadku M. K. art. 87 kk i połączenia w węzeł kary łącznej kary pozbawienia wolności z karą ograniczenia wolności, po dokonaniu jej zamiany na karę pozbawienia wolności. Przemawiają za tym również cele zapobiegawcze i wychowawcze, jak i prognoza kryminologiczna dotycząca skazanego oraz jego warunki osobiste. W ocenie Sądu, dalsze wykonywanie kar w dotychczasowym kształcie wpłynie prawidłowo na jego resocjalizację.

Wobec powyższego Sąd nie objął powyżej wymienionych kary węzłem kary łącznej i w konsekwencji uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do wydania wyroku łącznego i orzeczenia jednej kary łącznej na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2015 roku.

Dokonując analizy pod kątem przepisów obowiązujących od 1 lipca 2015 roku do 23 czerwca 2020 roku, stwierdzenia wymaga, że zgodnie z art. 85 § 2 kk w brzmieniu obowiązującym w/w okresie, podstawą orzeczenia kary łącznej są nie tylko wymierzone, ale podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89 kk, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, za które wymierzono kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu. Oznacza to, że łączeniu, w myśl powołanych przepisów, nie podlegają kary, które już zostały wykonane. Zgodnie z art. 87 § 1 kk, w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności.

Wobec tego według obowiązujących w okresie od 01 lipca 2015 roku do 23 czerwca 2020 roku przepisów mogłyby podlegać połączeniu wyłącznie kary dotąd niewykonane orzeczone wobec M. K. w:

- wyroku łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie II K 232/22, którym połączone kary orzeczone wyrokami w sprawach II K 1404/19 i VIII K 940/20,

- wyroku Sądu Rejonowego we Włocławku w sprawie II K 725/22,

- wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie w sprawie II K 196/21.

W niniejszej sprawie wystąpiły jednak warunki wyłączające wydanie wyroku łącznego w rozumieniu art. 85 § 3 i § 3a kk w zakresie w/w kar. Zgodnie z art. 85 § 3 kk, jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu. W myśl zaś art. 85 § 3a jeżeli kara wykonywana lub orzeczona, o której mowa w § 3, stanie się następnie podstawą orzeczenia kary lub kar łącznych, zakaz łączenia kar odnosi się również do tej kary lub kar łącznych.

Okoliczności wyłączające wydanie wyroku łącznego w rozumieniu art. 85 § 3 i § 3a kk wystąpiły w zakresie kary łącznej orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie II K 232/22, którym połączone kary orzeczone wyrokami w sprawach II K 1404/19 i VIII K 940/20 oraz jednostkowej kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie w sprawie II K 196/21. Wyrok w sprawie II K 196/21 zapadł w stosunku do skazanego za przestępstwo popełnione - 10 kwietnia 2021 roku - po rozpoczęciu od 31 marca 2021 roku, a przed zakończeniem wykonywania kary orzeczonej w sprawie II K 1404/19, objętej następnie wyrokiem łącznym w sprawie II K 232/22. Niemożliwe było zatem połączenie skazanemu kary łącznej orzeczonej wyrokiem łącznym w sprawie II K 232/22 i z karą orzeczoną w sprawie II K 196/21.

Wobec powyższego, połączone mogłyby być jedynie jednostkowe kary orzeczone wobec M. K. wyrokiem Sądu Rejonowego we Włocławku (kara ograniczenia wolności) w sprawie II K 725/22 i wyrokiem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie (kara pozbawienia wolności) w sprawie II K 196/21. Zgodnie bowiem z art. 87 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym od 24 czerwca 2020 roku w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności.

W tym miejscu ponownie należy powołać się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 czerwca 2019 r. sygn. P 20/17. Mając na uwadze przedstawione powyżej w tym zakresie argumenty, Sąd nie objął wymienionych kary węzłem kary łącznej.

Wobec powyższego Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do wydania wyroku łącznego i orzeczenia jednej kary łącznej na podstawie przepisów obowiązujących w okresie od 01 lipca 2015 roku do 23 czerwca 2020 roku.

Zgodnie z art. 85 § 1 kk, w brzmieniu obowiązującym od dnia 24 czerwca 2020 roku, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Są to zasady tożsame z zasadami obowiązującymi do dnia 30 czerwca 2015 roku.

Analizując daty czynów oraz daty wydania wyroków wydanych w stosunku do skazanego, z pominięciem tych, co do których zachodzi powaga rzeczy osądzonej (co zostało omówione powyżej) i mając na uwadze wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 11 czerwca 2019 r. w sprawie o sygn. P 20/17, Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie również nie zachodzą przesłanki do wydania wyroku łącznego i orzeczenia jednej kary łącznej na podstawie przepisów obowiązujących po 24 czerwca 2020 roku.

Wobec tego, że w sytuacji skazanego nie ma warunków do wydania wyroku łącznego, niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 572 kpk.

Z uwagi na sytuację majątkową na podstawie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił skazanego od zapłaty wydatków, którymi obciążył Skarb Państwa.

Na mocy § 2, § 4, § 17 ust. 5, § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2024 roku, poz. 763), Sąd przyznał na rzecz obrońcy skazanego zwrot kosztów obrony udzielonej z urzędu.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

Sędzia

Natalia Dąbrowska

Pouczenie: na postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Toruniu za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie w terminie tygodnia od doręczenia postanowienia.